Indy basmati salamaki

11 05 2008

Απ’όταν διάβαζα Λούκυ Λοοκ δε μπορούσα τους κινέζους. Μου έβγαζαν κάτι μίζερο οι φιγούρες τους, δεν είχαν κάτι που να μπορούσα να θαυμάσω ρε παιδί κου. Ίσως από τότε είπα όχι στους κινέζους και το ρύζι. Πέρασαν τα χρόνια, βγήκαν οι ταινίες καράτε, τίποτα. Μακριά από το ρύζι και από τους μαοϊκούς. Μέχρι που ανακάλυψα τις Ινδίες.

Πεινούσα εκείνο το βράδυ υπήρχαν λίγα πράγματα στο ψυγείο, τυρί Φιλαδέλφεια, μερικές φέτες από τα αγαπημένα μου σαλαμάκια, δυο πολύχρωμες πιπεριές πάνω στην εφηβεία τους, ψωμί δεν είχα, και ένα σακουλάκι ρύζι μπασμάτι. Διάβασα τις οδηγίες και μετά αυτοσχεδίασα. Έριξα στο νερό ένα ποτηράκι λευκό κρασί. Το φαγάκι άρχισε να μοσχομυρίζει από το βράσιμο. Μέχρι να βράσει, έκοψα σε μικρά κομματάκια ότι αλλαντικό βρήκα στο ψυγείο μου. Ψιλόκοψα τις δύο χρωματιστές πιπεριές. Μια άλλη φορά είχα προσθέσει στα αλλαντικά και σύγκλινο Μάνης κομμένο και αυτό σε κομματάκια.

Μόλις το ρυζάκι ετοιμάστηκε , το έβαλα σε ένα γυάλινο μπωλ και έστρωσα από πάνω τυρί Φιλαδέλφεια, μπόλικο. Στη μέση έφτιαξα ένα μικρό λευκό βουναλάκι. Ζέστανα τα αλλαντικά μου στα μικροκύματα και τα άπλωσα πάνω από την στρώση του λευκού τυριού.

Έστρωσα το τραπεζάκι του σαλονιού, έβαλα και ένα ποτήρι λευκό κρασί πήρα μια ανάσα πάνω από το φαγάκι γιατί ως γνωστόν οι οσφρητικοί αδένες συνεισφέρουν κατά 80% σε αυτό που λέμε γεύση του φαγητού, και καμάρωσα το θέαμα. Έβγαλα το cd του Λουκιανού, έβαλα το dvd, πάτησα το play ναρθεί και ο Ιντιάνα Τζόουνς αφού στην άλλη δεν άρεσε το σαλαμάκι και τα απόλαυσα όλα αργά, σαν ποθητό γυναικείο σώμα.

Advertisements







Αρέσει σε %d bloggers: