Με τα μάτια θαυμάζεις, με την όσφρηση ποθείς

22 10 2008

Δε λέω, μπορείς να φας καλά σε αρκετά στιλάτα «καλά» εστιατόρια, να νιώσεις «κάπως», αλλά έχουν ένα κακό – εκτός από τις εξωφρενικές αρκετές φορές τιμές τους – . Eίναι άοσμα. Δεν μυρίζουν φαγάκι ρε παιδί μου. Είναι κάπως αποστειρωμένα, ατσαλάκωτα, είναι «κάπως» γενικώς.

Αν δεν χτυπήσει η μύτη συναγερμό στο στόμα ποιος θα το κάνει; Τα μάτια; Αυτά είναι για άλλη δουλειά. Έντάξει δε λέω, ένα ωραίο πιάτο θα το θαυμάσεις αλλά μπορεί και να μη το φας. Ενώ η μυρωδιά είναι άλλο πράγμα. Με τα μάτια θαυμάζεις, με την όσφρηση ποθείς , κι όταν ποθείς δε βλέπεις, έτσι δεν είναι;

Αφού όταν μπαίνω στην πολυκατοικία και μυρίζει κάποιο νόστιμο φαγάκι, δεν παίρνω ασανσέρ, ανεβαίνω στον τρίτο με τα πόδια, να το φχαριστηθώ. Ευτυχώς, γιατί αν συναντιόμουν με την μαγείρισσα στο ασανσέρ θα είχαμε άσχημα μαγειρέματα.








Αρέσει σε %d bloggers: