Αρνάκι αφτερ ντιβορς

23 11 2008

christmas_girlsΣκέφτηκα πολύ και θυμήθηκα πολλά πριν απαντήσω στην ερώτηση του αγαπητού Adam : «Ποια είναι η αγαπημένη σας χριστουγεννιάτικη συνταγή». Η απάντησή μου είναι πολύ απλή. Καμία. Καμία που να τρώγεται. Υπάρχει όμως μια άλλη που μου δίνει ευχαρίστηση, χαρά, με «χορταίνει». Είναι η καλή παρέα. Έχω παρευρεθεί σε ρεβεγιόν με εξαίσια φαγάκια που η παρέα «δεν τρωγόταν με τίποτα».

Όταν πάντως έχω καλή συντροφιά, το αγαπημένο μου φαγάκι είναι αρνάκι after divorce (ή γκιούλμπασι) με πατατούλες φούρνου συνοδευμένο με μια πιατέλα λευκά τυριά – κατίκι, γαλοτύρι, φέτα, ανθότυρο- και καλό λευκό κρασί.

Μια «δύσκολη» χρονιά – μετά το διαζύγιο– που τα παιδιά ήταν με τη μαμά τους και οι οικογενειακοί φίλοι με τις οικογένειές τους και η «αγαπημένη» μου  με τον σύζυγό της, το έφτιαξα και το έφαγα παρέα με τον εαυτό μου.

Έπλυνα καλά το αρνίσιο μπουτάκι, άνοιξα τρυπούλες και έκρυψα μέσα πέντε λεπτοκομμένες σκελίδες σκόρδο. Το πασπάλισα με χυμό λεμονιού, αλάτι, πιπέρι και το άλειψα με βούτυρο και μουστάρδα. Μετά το τύλιξα καλά με λαδόκολλες και το έψησα για τρεις ώρες περίπου. Μέχρι να ψηθεί είδα την αγαπημένη μου ταινία : «Εντιμότατοι φίλοι μου». Σέρβιρα σε μια πιατέλα τα τυριά μου, άνοιξα και ένα μπουκάλι από το αγαπημένο μου κρασί.

Από τότε ονόμασα αυτό το φαγάκι «αρνάκι αφτερ ντιβόρς» και γίναμε καλή παρέα εγώ και ο εαυτός μου.





ΚαλΟμελέτα φούρνου κι έρχεται.

19 09 2008

Δεν την έχω δοκιμάσει αυτή τη συνταγούλα αλλά μου φαίνεται εξαιρετική, γρήγορη και οικονομική. Η αλήθεια είναι ότι γύρισα χθες βράδυ σπίτι αποφασισμένος να την δοκιμάσω, αλλά πείναγα, βιαζόμουν γιατί γουργούριζε η κοιλιά, βρήκα κάτι γεμιστά στο ψυγείο τα ζέστανα μαζί με φέτα στα μικροκύματα και χάζεψα με ένα ντοκιμαντέρ για τον χορό της κοιλιάς.

Λοιπόν η συνταγούλα έχει ως εξής. Ανακατεύουμε σε ένα μπολ τον κιμά που έχει περισσέψει από τα μακαρόνια μαζί με θρυμματισμένη φέτα, χτυπάμε δυο αυγά μαζί με κρέμα γάλακτος, τα προσθέτουμε στο μπολ και ανακατεύουμε. Στρώνουμε το ετερογενές μίγμα σε ταψάκι, φουρνίζουμε, και σε κάνα τεταρτάκι ανάλογα με τον φούρνο είναι έτοιμο. Αν δεν μας βρίσκεται περισσευούμενος κιμάς σοτάρουμε λουκανικάκια κολοκυθάκια κρεμμυδάκι ή ότι μας αρέσει τέλος πάντων. Εγώ πάντως θα το φτιάξω με κιμά.





Βγάλτε γλώσσα στον σαργό.

19 07 2008

Αντιπαθώ πλήρως εκφράσεις του τύπου «Φέτος στις διακοπές, φάγαμε ένα ψάρι, τι να σου πω» ή «Πολύ όμορφο μέρος, με άφθονο ψάρι» ή «Τον πληρώσαμε αλλά τον φχαριστηθήκαμε τον σαργό» και κάθε συνεπακόλουθη ιχθυογαστρονομική περιγραφή.

Εντάξει ωραίο το ψαράκι αλλά δεν θα πάω διακοπές «για τα ψάρια τους μόνο» ούτε θα δουλεύω μια ολόκληρη μέρα για να μου μαγειρέψει ο άλλος έναν σαργό. Για μένα το φαγητό είναι η «τέχνη του εφικτού».

Αγόρασα χθες από το σούπερ μάρκετ γλώσσες κατεψυγμένες. Ήθελα έναν ωραίο ψαρομεζέ για βραδινό ουζάκι. Τις ξεπάγωσα με ζεστό νεράκι. Ύστερα τις άπλωσα σε ένα ταψάκι με λάδι και μπόλικο λεμονάκι. Πρόσθεσα αλάτι και πιπέρι, τις άφησα να ψηθούν στον φούρνο για μια ωρίτσα. Λίγο πριν τις βγάλω πασπάλισα με ρίγανη, (η λαδολεμονορίγανη είναι ο καλύτερος μαγειρικός τελεστής) και έτοιμος ο μεζές. Τι μεζές δηλαδή χορταίνεις κανονικά, μόνο που επειδή οι γλώσσες μαζεύουν αν θέλετε να φτουρίσουν βάλτε δυο ταψάκια μαζί στο φούρνο αν δεν έχετε μεγάλο.

Αν αύριο πιάσουν κουβέντα για ψάρια θα τους βγάλω γλώσσα.





Φασολάκια χωρίς προφυλακτικό

1 05 2008

«Πιο χοντρά ρε Μήτσο τα κομμάτια. Δεν κάνουμε ομελέτα.»

Έβαλα τον Μήτσο να κόψει το χωριάτικο λουκάνικο σε κομμάτια ενώ εγώ ρόδιζα τις ροδέλες κρεμμυδιού στο τηγάνι. Στο καπνισμένο τσουκάλι έβραζαν τα φασολάκια.

«Κατεψυγμένα φασολάκια θα φάμε ρε;» Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »








Αρέσει σε %d bloggers: