Το καφεδάκι το Μάνου

23 10 2008

1961a1.jpg
Είχα διαβάσει κάποτε, πως άρεσε στον Μάνο Κατράκη να φτιάχνει τον καφέ του. Το «μυστικό» ήταν πως δεν τον ανακάτευε. Από τότε τον φτιάχνω με τον ίδιο τρόπο και μερικοί με λένε «περίεργο».

Βάζεις στο μπρίκι νεράκι, μπόλικο καφέ ,και στο τέλος την ζάχαρη. Από πάνω. Σαν ένα χιονισμένο βουνό, πρόθυμο να ελευθερώσει όλα του τα αρώματα. Μην ανακατέψεις. Άφησέ τα να «λιώσουν» στη ζέστα, μόνα τους, αργά, όπως λιώνουν τα χιόνια την άνοιξη, όπως το πρώτο φως ελευθερώνει τα αρώματα της εξοχής.

Τα αρώματα της ζωής αγαπούν την «νηνεμία». Δεν είμαι βέβαιος αν πρέπει η συμβουλή της «μη ανάδευσης» να επεκταθεί σε κανόνα ζωής . Κλείνω όμως προς τα εκεί. Όσο περισσότερο ανακατεύεις τα πράγματα τόσο αυτά χάνουν το άρωμά τους.

Από τις 123 λέξεις

Advertisements

Ενέργειες

Information

9 Σχόλια

23 10 2008
FoodJunkie

Αχ ναι! Η γιαγιά μου το έκανε αυτό! Από τότε όλοι μου λένε πως κάνω καταπληκτικό ελληνικό καφέ. Πάντως η ζωή θέλει και λίγο ανακάτεμα…

23 10 2008
paperflowers

Ούτ’εγώ τον ανακατεύω, μόνο που βάζω πρώτα τη ζάχαρη. Και όντως γίνεται καλύτερος!

24 10 2008
padrazo

@ foodjunkie

«Πάντως η ζωή θέλει και λίγο ανακάτεμα»

Προσεκτικό ανακάτεμα όμως. να μην ανέβουν στην επιφάνεια τα ιζήματα διότι ως γνωστόν ο πόνος είναι πέτρωμα ιζηματογενές.

@ paperflowers

Θα δοκιμάσω κι εγώ να βάλω πρώτα τη ζάχαρη και θα σου πω.

24 10 2008
espectador

Καφες με ζαχαρη….χμμμ…ο καφες θελει καλο ανακατωμα και σιγανη φωτια. Οι παλιοι μερακληδες που τον εφτιαχναν στη σταχτη κατι ηξεραν. Παντως ο δικος μου και εναν κοκκο ζαχαρης να εχει μεσα…επιστρεφεται !

25 10 2008
BioLogos

Λοιπόν τον δοκίμασα πριν από λίγο έτσι και είναι άλλο πράμα.Από άρωμα ειδικά ήταν φοβερός.

26 10 2008
padrazo

@ espectador

Ναι στη σιγανή φωτιά, όχι στη βία-ανακάτωμα 🙂

@ Biologos

Αν έχεις κουλουράκια σμυρνέικα είναι ένα πλήρες γεύμα (ηδονής) 🙂

1 11 2008
kikitri

Αχ ο Μάνος! Ηταν φίλοι με τον πατέρα μου στα νιάτα τους, αλλά δεν έπιναν καφέ, κράσους έπιναν από ότι μπορώ να συμπεράνω αφού συναντιόντουσαν σε ένα υπόγειο κρασοπουλιό κάπου στον Πειραιά

1 11 2008
kikitri

ΥΓ: Οσο για τον καφέ, που είναι πράγματι υπέροχος μαζί με τα σμυρνέικα κουλουράκια, θα συμφωνήσω κι εγώ: ναι στη σιγανή φωτιά, όχι στο ανακάτεμα! Αλλά βρε παιδί μου η ζωή το θέλει το ανακάτεμά της, αλλιώς τι να την κάνεις επίπεδη, ανούσια και αβάσταχτη

5 11 2008
padrazo

@ kikitri

Έχω τύψεις γιατί ποτέ δεν πήγα να δω το «Ντα». Το ανέβαλλα διαρκώς. Λογικά πρέπει να το είδες.
Νομίζω πάντως πως αν η ζωή δεν είναι καλή, δεν την ανακατεύεις. Πετάς το κατακάθι ή φτιάχνεις άλλη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: