Με τα μάτια θαυμάζεις, με την όσφρηση ποθείς

22 10 2008

Δε λέω, μπορείς να φας καλά σε αρκετά στιλάτα «καλά» εστιατόρια, να νιώσεις «κάπως», αλλά έχουν ένα κακό – εκτός από τις εξωφρενικές αρκετές φορές τιμές τους – . Eίναι άοσμα. Δεν μυρίζουν φαγάκι ρε παιδί μου. Είναι κάπως αποστειρωμένα, ατσαλάκωτα, είναι «κάπως» γενικώς.

Αν δεν χτυπήσει η μύτη συναγερμό στο στόμα ποιος θα το κάνει; Τα μάτια; Αυτά είναι για άλλη δουλειά. Έντάξει δε λέω, ένα ωραίο πιάτο θα το θαυμάσεις αλλά μπορεί και να μη το φας. Ενώ η μυρωδιά είναι άλλο πράγμα. Με τα μάτια θαυμάζεις, με την όσφρηση ποθείς , κι όταν ποθείς δε βλέπεις, έτσι δεν είναι;

Αφού όταν μπαίνω στην πολυκατοικία και μυρίζει κάποιο νόστιμο φαγάκι, δεν παίρνω ασανσέρ, ανεβαίνω στον τρίτο με τα πόδια, να το φχαριστηθώ. Ευτυχώς, γιατί αν συναντιόμουν με την μαγείρισσα στο ασανσέρ θα είχαμε άσχημα μαγειρέματα.

Advertisements

Ενέργειες

Information

11 Σχόλια

22 10 2008
FoodJunkie

Συμφωνώ απολύτως.

23 10 2008
padrazo

@ foodjunkie

«Υποφέρετε» και σεις από την μύτη σας ε 🙂

23 10 2008
FoodJunkie

Ναι, ιδιαιτέρως…

1 11 2008
kikitri

Αγαπητέ padrazo θα συμφωνήσω απολύτως. Εντάξει δεν είπαμε να πνιγόμαστε στην τσίκνα και στην ταβερνίλα, αλλά αν δεν μυρίσει το φαϊ η απόλαυση είναι κουτσουρεμένη. Μούχει τύχει, ξέρεις, πολλές φορές να γυρίσω από τη δουλειά και να βάλω να μαγειρέψω μόνο και μόνο για να αρωματιστεί το σπίτι μου με θαλπωρή κουζίνας.

5 11 2008
padrazo

@ kikitri

Έτσι είναι. Η ζωή θέλει αρώματα.

19 11 2008
ευα

αυτη η μυτη την κανει τη ζημια γμτ.αφου να φανταστεις πρεπει να μου «μυρισει»ενας αντρας για να μου αρεσει κι ελπιζω να καταλαβες τι εννοω με το «μυρισει» 😉

18 11 2009
Μιχάλης Νικολάου

Α, αυτό με τις μυρουδιές…
Ήμουν πέρσυ στη Μπιφτεκούπολη στη Γλυφάδα, μετά από πολλά χρόνια.
Οποία απογοήτευση: Πάνε οι μυρουδιές και οι τσίκνες που ήξερα παλιά. Εξευρωπαΐστηκε…

19 11 2009

@ ευα

κατάλαβα. κατάλαβα 🙂

@ Μιχάλης

Δεν θα περάσει ο αντιτσικνισμός.
Τσικνισμένοι όλου του κόσμου ενωθείτε.

16 12 2009
Victoria

Αχ τι μεγάλη απογοήτευση να γυρνάς αξουθενωμένος σπίτι μετά από μια μέρα που σε κάνει να νιώθεις πρωταθλητής ελληνορωμαικλης πάλης και…να μην μυρίζει ο διάδρομος φαγάκι…Να μην έχει κανένας σκεφτεί ότι η ελάχιστη ένδειξη φροντίδας και τρυφερότητας είναι μια λιχουδίτσα…Οπότε,τρως κανένα φρουτάκι, κλείνεις τα μάτια και από τη μύτη σου περνούν ¨κύματα¨τσίκνας και τζατζικιού…Και αυτό είδος πόθου δεν είναι??

12 01 2010

@ Victoria

Ακόμα χειρότερο είναι να γυρνάς σπίτι σου στη κατάσταση που περιγράφεις και η κουλτουριάρα αδελφή της γυναίκας σου που δεν καταδέχεται να μαγειρέψει να σου έχει αδειάσει το ψυγείο και την κατσαρόλα στο όνομα της καλλιτεχνικής πείνας.

22 01 2010
victoria

Για το λόγο αυτό κρατάς τη κουλτούρα για πάρτη σου και επιλέγεις κουνιάδους και κουνιάδες με καλλιτεχνική »άγνοια».Βρε μήπως γι΄αυτό διακρίνω μια μικρή αποστροφή της κοπέλας του αδελφού μου προς εμένα?Μήπως έχει δει με τι λατρεία ανοίγω το ψυγείο κάθε φορά που ο δρόμος μου θα με βγάλει στη κουζίνα?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s




Αρέσει σε %d bloggers: